Veel gelezen

De afgelopen tijd heb ik heel wat boeken gelezen….de hoogste tijd om hier eens wat recensies over te schrijven!


Over een paar van de boeken wil ik kort zijn, ze waren niet echt een uitgebreid vermelden waard:
Stranddieven – Joanne Harris
De film ‘Choclat’ vond ik goed, ook haar boeken ‘vijf kwarten van de sinaasappel’ en ‘bramenwijn’ heb ik met veel plezier gelezen…naar ‘stranddieven’ was ik dan ook nieuwsgierig maar het verhaal kon me niet echt boeien.
Als je haar maar goed zit – Josie Lloyd
Dit boek kwam ik tegen in een kringloop winkel en ik kocht het voor 20 cent omdat ik benieuwd was naar dit ‘soloboek’ van Lloyd…..gelukkig heb ik er niet veel voor betaald want het viel tegen!
Hanna’s bestemming – Denise Hunter
De ondertitel beloofd een krachtig verhaal over hoop en verzoening, en ook de beschrijving op de achterflap klonk boeiend…..het verhaal is op zich prima, maar voor mij wordt het Christen-zijn van de beide hoofdrolspelers iets te veel benadrukt. Niet dat ik iets tegen geloof heb, maar om nu steeds weer het bidden voor elke stap die gezet wordt te vermelden, en dan weer bijbelstukken erbij te halen enz. was voor mij iets teveel van het goede.

No en ik – Delphine de Vigan

Lou Bertignac is een meisje van dertien met een IQ van 160 en een hoofd vol vragen. Ze observeert de mensen om haar heen, verzamelt woorden, verslindt encyclopedieën en voert thuis experimenten uit op van alles en nog wat, van het absorberend vermogen van verschillende soorten keukenpapier tot de elasticiteit van kauwgom.
Maar dat verandert als ze No leert kennen, een dakloos meisje dat een paar jaar ouder is dan zij. No met haar vuile kleren, haar vermoeide blik, No die rookt en drinkt en de wereld wantrouwt. Lou krijgt haar ouders zover dat No bij hen in huis mag wonen. Maar meestal lopen de dingen niet zo soepel als je zou willen…
No en ik is een levendige, geestige en ontroerende roman over een jong meisje dat de wereld probeert te verbeteren en dat zich tegelijkertijd wanhopig afvraagt wat je met je tong moet doen tijdens het zoenen.
 
Over dit boek had ik iets gelezen op de weblog van Mrs. T. en het verhaal sprak me erg aan. Mrs. T was positief over dit boek en aangezien we vaak dezelfde smaak hebben wat boeken betreft heb ik dit boek opgezocht!
Daar heb ik geen spijt van gehad, het is een mooi, aangrijpend  en ontroerend verhaal.


Virus – Kathy Reichs
Tory Brennan, nichtje van gerenommeerd forensisch antropoloog Temperance Brennan, is de leider van een groep tiener-’sci-philes’ die op een afgelegen eiland aan de kust van South Carolina wonen. Wanneer ze een hond redden die voor medische experimenten zou worden gebruikt, worden ze blootgesteld aan een onbekend virus dat hun levens voorgoed zal veranderen. Niet lang nadat ze met het virus in aanraking zijn gekomen, merken Tory en haar vrienden dat ze verscherpte zintuigen hebben en dat hun reflexen megasnel zijn. Ze moeten hun wetenschappelijke nieuwsgierigheid combineren met hun nieuwgevormde fysieke gaven om een verjaarde misdaad op te lossen die plotseling volop in de belangstelling staat. Alleen moeten ze daarvoor wel lang genoeg in leven blijven…
 
Even wennen dat Temperance Brennan nu niet de hoofdrol speelt maar een puber-nichtje van haar. Een beetje onwerkelijk is het verhaal ook, het virus is een beetje SF achtig…..iets wat ik persoonlijk een beetje jammer vind (SF is neit mijn genre!), de verhalen met Temperance in de hoofdrol vind ik beter maar al met al was dit ook weer een spannend boek.
 
 Bloedgeld – Lee Child
Edward Lane heeft de tijd mee: zijn privéleger van oud-militairen wordt overal ter wereld ingehuurd. Maar wanneer zijn vrouw en kind worden ontvoerd heeft Lane iemand anders nodig: Jack Reacher.
Ex-militair Jack Reacher is een expert in het vinden van mensen. Maar dit maal vist zelfs hij achter het net. Al wordt er drie keer losgeld betaald, de gegijzelden worden niet vrijgelaten. Als een onderzoek vastzit, moet je alles overdoen, weet Reacher. Helemaal vanaf het begin.
Langzaam dringt het Reacher door dat Edward Lane iets verbergt. En Jack Reacher zit er tot over zijn oren in…
 
Alweer een spannend boek met Jack Reacher in de hoofdrol…..je blijft lezen tot het uit is en bent verbaasd over de wendingen die het verhaal neemt!
 
Dat was alvast een deel van de stapel boeken…..ik heb er nog een paar bewaard voor een volgend boekenlogje!

Denken aan

Zoals ik eerder al schreef staat mijn sociale leventje momenteel op een heel laag pitje….
Met een werkweek van 6 dagen (soms extra lange dagen) kom ik nergens aan toe.
Die vrije zondag wil ik voor mezelf houden, lekker uitslapen (ben ik ineens heel goed in!) en op de bank een boek lezen en intussen kijken naar het schaatsen op tv…..wetende dat ik eigenlijk nog een aantal dingen voor t werk moet doen vandaag

Ik zou heel graag een dagje afspreken met vriendin T om iets leuks te gaan doen en bij te kletsen, maar dat zit er dus helaas niet in.
Zij is sinds kort weer begonnen met werken, en het lijkt me dat zoiets best even zwaar en wennen is: 2 kids naar school brengen, R naar de oppas brengen en dan zelf weer werken.
Dat ik nu niet met haar af kan spreken wil niet zeggen dat ik haar niet kan laten weten dat ik aan haar denk….

Dus heb ik vandaag een pakketje gemaakt met 2 leuke tijdschriften voor haar, 2 volle spaarkaarten voor een Muppetpop voor de kids en een volgeschreven kaartje erbij.
Ik denk dat ze wel verbaasd zal zijn als de postbode dit pakketje morgen komt afleveren! :-)

Weinig sociaal

Het is de laatste tijd hier nogal stil….hooguit in het weekend een logje, verder niets.
Het is niet dat ik geen zin meer in mijn weblog heb, maar het is meer een tijdgebrek en gebrek aan leuke dingen om te vertellen.

Zoals de vaste lezers hier wel weten wordt er bij het bedrijf waar ik werk druk verbouwd….er moet veel, héél veel in een hele korte tijd gedaan worden.
Was het vooraf al spannend……met die diepvriestemperaturen van de laatste tijd wordt alles nog veel spannender!
Er moet nog zo veel gedaan worden!!
Wij houden al rekening met gaan er al van uit dat we de komende 7 weken (jaja nog slechts 7 weken!) zo’n beetje op ons werk wonen…..
Reden waarom het sociale leven op een heel laag pitje gezet wordt!
Enkel een paar belangrijke afspraken en verder vooral niets actiefs ;-)

Zo gaat het hier ook…..
Tot nu toe heb ik elke week een paar uurtjes extra gewerkt, vooral voorbereiden en plannen, dingen die ik thuis kon doen.
Op zich goed te doen, maar daarbij kwam dat ik ineens last kreeg van mijn linker schouder en nek…..en er speelt ook nog iets van een vervelend griepje op.
Dat maakt dat ik meer dan genoeg heb aan werken alleen……mijn avonden en weekenden bestaan uit relaxed met een boek op de bank hangen en tv kijken (gelukkig veel schaatsen op tv), veel meer staat er niet op het programma.
Saai misschien…eigenlijk best wel ja, maar ik vind het voor nu prima zo.
Voor de komende weken staan er enkel 2 etentjes en een heleboel fysio/massage-afspraken gepland en nog een WK afstanden schaatsen waar ik met hoge uitzondering vrij voor gekregen heb (fijn zo’n Friese manager die snapt dat je daar graag bij wilt zijn)…..

En vrijdag heb ik hem toch ook nog maar even gewaarschuwd: áls….dan…..echt hoor!….zeker weten!! ;-)
Jaja áls die tocht der tochten gaat komen….dan ben ik toch echt vrij!! Er werd met een begrijpende blik om gelachen :-)
De manager had een rekensommetje gehoord van 13 weken 5 graden vorst…dus dat zou wel niks worden want vanaf donderdag komt de temperatuur weer boven nul…hoopt hij :-p
Ik heb een rekensommetje gehoord van 14 dagen 14 graden vorst (komt nu toch aardig in die richting lijkt me)….en hoorde zojuist dat er al 8 tot 10 cm ijs ligt van de benodigde 15 cm ;-)
We zullen zien wat het gaat worden…..

Kortom: ik maak weinig boeiends mee, niet veel wat de moeite waard is om hier te vertellen…..
Wel heb ik inmiddels hier een stapel gelezen boeken liggen, ik zal proberen om daar de komende tijd eens wat logjes aan te wijden.
En voor de rest…….nog 7 weken geduld ;-)

Boekenkraam

Toen mijn broertje laatst bij mij logeerde kwam er ook een vriendin van hem langs die, alweer een hele tijd geleden, samen met hem fysio studeerde. Toen kwam ze regelmatig hier logeren, maar ik denk dat ik haar nu al zeker 5 jaar niet gezien had en vond het gezellig dat ze langskwam.

We raakten aan de praat over boeken lezen….
Zij blijkt dezelfde tic te hebben als ik: heel veel lezen en dan ook eigenlijk al die boeken willen kopen, liever niks lenen uit de bibliotheek.
Ze gaf toe dat dit een dure hobby werd voor haar aangezien ze zeker 6 boeken per maand las. Maar ze had daar iets op gevonden: een site waar je tegen grote kortingen boeken kon kopen: boekenkraam. Hier verkopen ze boeken met hele kleine beschadigingen of foutjes, maar ook ramsj-boeken.

Mijn nieuwsgierigheid was gewekt…..ik nam een kijkje op de site, en ze had geen woord teveel gezegd! Flink wat korting inderdaad, én ze hadden ook nog een actie: 4 boeken kopen, 3 boeken betalen.
Hhhhmmm zo wordt het wel héél verleidelijk natuurlijk….en gevaarlijk hahaha want daar wordt je ontzettend hebberig van!! Ik zocht eens wat boeken op die op mijn ‘nog-te-lezen-lijstje’ staan en besloot er 4 te bestellen.

Een paar dagen geleden werden ze bezorgd…..
En eerlijk is eerlijk: de kleine beschadigingen die er aan zouden kunnen zitten waren nauwelijks te ontdekken! Wat mij betreft gewoon hele mooie nieuwe boeken!!
Het was een prima tip van haar en ik ga zeker vaker boeken via deze site bestellen!!

(nu nog heel veel tijd vinden om te lezen…..)

De woorden van Babel

De woorden van Babel – Andreu Carranza

Barcelona 2009. Pol Albión, een succesvol en geroemd auteur, heeft een mysterieuze brief van zijn onlangs overleden oom ontvangen. Hij moet de oude drukpers Babel vinden die vroeger bij hen op zolder stond om zo meer te weten te komen over zijn verleden, over zijn vroegste jeugd waar hij zich niets van kan herinneren. Als getraumatiseerde jongen van zeven met een fotografisch geheugen werd Pol na de dood van zijn ouders door zijn oom en tante in huis genomen. Aan de hand van de letterkast en het verhaal van zijn oom over de drukpers groeide zijn liefde voor woorden, verhalen, taal en boeken.
Wat hij als kind niet begreep van de burgeroorlog, wordt hem langzaam duidelijk als hij erachter komt hoe belangrijk de oude pers was onder de dictatuur en het censuur van Franco en welk duister verleden zijn oom had. Dan ontdekt hij misschien wel het belangrijkste en schokkendste van alles: wie zijn ouders waren…
 
Ergens had ik gelezen dat je dit boek hoogstwaarschijnlijk goed zou vinden als je ook genoten had van de boeken van Carlos Ruiz Zafon…..ik werd nieuwsierig en vroeg dit boek voor kerst. En ik kreeg het!
Dit weekend heb ik het boek, bijna in 1 keer,  uitgelezen….
Het is een mooi geschreven verhaal waarin 2 dingen een hoofdrol spelen, als eerste: boeken, maar daarnaast ook: angst.
Een alles overheersende angst,
Angst van een klein en getraumatiseerd jongetje, alles wat nieuw of onverwacht is boezemd hem een grote angst in.
En er is de angst van iedereen in het dorp om betrapt te worden met verboden boeken of pamfletten, betrapt te worden tijdens het lezen ervan of erger nog: tijdens het drukken ervan. Om beschuldigd te worden een aanhanger te zijn  van de ‘rooien’. Om verraden te worden met marteling, gevangenschap en de dood tot gevolg.
Maar ondanks deze angst waren er boekdrukkers zoals Luis die ‘s nachts in het geheim deze verboden teksten bleven drukken. Ook liet Luis zijn neefje kennis maken met de mooiste boeken, alle voorzien van een paarse kaft, steeds weer gaf hij zijn neefje een ander boek, een boek wat perfect aansloot op de gevoelens en het wereldje van de jongen.
 
Citaat:
‘Die zomer verschilde in alles van de voorgaande. Ik voelde me vervreemd van alles en iedereen. Dat lag deels aan het vertrek van Kikker: een harde slag die ik moeilijk kon verwerken. De dagen regen zich aaneen en niets leek nog hetzelfde te zijn. Ik probeerde er niet aan te denken en vluchtte in mijn boeken, maar er is geen verhaal dat de leegte kan vullen die een ware vriend achterlaat.’
 
‘….Ik kampte met duizenden vragen waarop niemand me het antwoord kon geven en wierp een tevergeefse blik op het nachtkastje: ik had er alles voor overgehad als iemand er ten minste een boek met een paarse omslag op kon leggen om me door dat moment heen te helpen, maar zelfs dat was me niet vergund. Mijn oom zou me nooit meer zo’n boek kunnen geven en mijn verlangen was nog nooit zo groot geweest als op dat moment, ik miste ze hevig: die boeken vormden de schoot die me wiegde, ze boden me een warmte die me mijn angst en zorgen deed vergeten. ‘
 

1 week geleden

1 week geleden….met broertje lekker uitwaaien op het strand!
(beetje laat maar eerder geen tijd gehad)

Voorpaginanieuws

Een grote verbouwing in het bedrijf waar ik werk brengt niet alleen heel veel werk en chaos met zich mee…..maar omdat het ook nog eens een bedrijf is wat door het hele land (en daar buiten) bekend is en waar veel mensen hun dagje uit komen doorbrengen, dan brengt zo’n verbouwing ook veel belangstelling van de pers met zich mee!

En laat dat nou net 1 van de dingen zijn waar ik een gruwelijke hekel aan heb niet zo dol op ben, ik hoef niet zo nodig in de belangstelling te staan ;-)
Meestal weet ik wel te ontkomen aan zo’n filmploeg door ‘heel toevallig’ net even ergens anders iets te moeten doen. En bovendien zijn er collega’s die het wel leuk vinden en de taak graag op zich nemen.

Maar zo af en toe…..dan ontkom ik er toch echt niet aan, als je alleen in het atelier bent wanneer er zo’n verslaggever binnenkomt dan moet je wel he! ;-)
Dat was afgelopen vrijdag ook het geval: ik was als enige decorateur in het atelier toen iemand van de PR-afdeling met een verslaggever en fotograaf binnenkwam……of ik even een paar vragen wilde beantwoorden over het decoreren van zo’n maquette.
Terwijl ik mijn verhaal aan het houden was zag ik bijna continu de camera flitsen :-(

Na mijn verhaal spraken ze nog even met een andere collega die inmiddels ook binnen gekomen was….gelukkig daar ben ik weer vanaf….
Ineens stond de fotograaf weer achter mij en vroeg of ik nog even voor hem op de ladder wilde klimmen!…..???? op de ladder klimmen????
Ik begreep niet gelijk wat hij wou, tot hij naar de trap wees die naast een maquette stond, of ik daar even op wou klimmen zodat ik boven het gebouw uitkwam met mijn hoofd en dan iets wilde schilderen……eeehhhh ja hoor.
Zo gezegd zo gedaan, en er werden weer tig foto’s gemaakt.

Vanmorgen bekeek ik mijn mail en zag ineens een mailtje met de mededeling: ‘Je staat vandaag op de voorpagina van de krant!’
Hhmmm….. nou fijn hoor! ;-) voorpagina nog wel!……jakkie! (eeehhh sorry mag ik natuurlijk niet zeggen: helemaal geweldig zulke publiciteit!)

Toen ik uit het werk kwam ben ik maar een krant gaan kopen (opdracht van mijn moeder haha die wilde de foto hebben)…….na een eerste blik op de voorpagina kon ik opgelucht ademhalen ;-) het bleek niet dé voorpagina te zijn (van het landelijke gedeelte van de krant) maar de voorpagina van het plaatselijke deel.
Het is een leuke foto hoor, maar toch…..voor mij hoeft het allemaal niet zo!

Vlak voor ik vanmiddag naar huis ging bekeek ik nog een keer mijn mail…..
Weer een mailtje van de PR-afdeling: ‘donderdag komt ’de regionale radio’ opnames maken, een inderview met de directeur en met iemand van het atelier, zou jij dat weer willen doen?’
Gelukkig stond er nog achter: ‘of iemand anders die aanwezig is’
We gaan voor die 2e optie!! :-) Ik heb even rondgevraagd en benadrukt dat ik écht niet wilde doen, gelukkig waren er 2 vrijwilligers :-)

Uitpakken

En waar begin je zo’n eerste werkdag van het nieuwe jaar nu weer eens mee?
(Behalve een nieuwjaarsontbijt)

Er staan 2 pallets in het atelier, met daarop een hele hoge stapel, met daaromheen een laag zwart plastic…..
Als je het zwarte plastic verwijderd komt er een enorme stapel grote dozen tevoorschijn….
Als je zo’n grote doos openmaakt dan vind je daarin 4 kleine dozen…..
In elk van die kleine dozen zitten weer 6 nóg kleinere doosjes…..
Als je zo’n doosje vervolgens open maakt kun je er een kartonnen ‘vloertje’ uitschuiven met daarop een modelauto….. :-)
Maar dan ben je er nog niet!! :-(
Elke auto zit met 2 schroefjes vast op het ‘vloertje’…..
Als je die losgeschroefd hebt….
Dan  ben je er nog steeds niet…..
Er valt nog een stuk plastic vanaf wat de auto op zijn plek moest houden (doen die schroefjes dat niet dan?)…..
Ook zitten er nog 2 plastic stroken omheen die de deuren en motorkap dicht moeten houden, en ja natuurlijk deze strookjes moeten ook verwijderd worden…..
Maar dan heb je eindelijk 1 auto uitgepakt…….


Weet je wat?? We pakken er zo’n 800 stuks uit!! ;-)

2012

Van oud naar nieuw

Voor mij was er dit jaar geen vakantie tussen kerst en oud & nieuw, er moest gewoon gewerkt worden. Nu vind ik dit eigenlijk helemaal geen probleem, ik werk wel vaker door.
Meestal zijn die dagen lekker rustig en hangt er een heel ongedwongen sfeertje op het werk.
Dit jaar was er toch wel een verschil…..staan die laatste werkdagen van het jaar meestal in het teken van ‘een beetje afbouwen’ en niet zoveel meer doen, vaak ook wat eerder naar huis gaan…..
Dit keer hadden we zelfs op de allerlaatste werkdag van het jaar het gevoel te weinig tijd te hebben voor alle dingen die we nog wilden (moesten) doen! We hadden het gewoon ontzettend druk!! toen het tijd was om naar huis te gaan wierpen we nog een blik achterom het atelier in met een gevoel van: t moet zo maar….maar eigenlijk had ik nog….en ook nog….

Dit jaar heb ik eigenlijk helemaal geen zin om vanalles te gaan ondernemen met de jaarwisseling, of om ergens naar toe te gaan…..ik heb dan ook besloten dit niet (met tegenzin) te gaan doen……ik blijf lekker thuis, maak iets lekkers voor mezelf, trek het flesje wijn van de kerstverloting open, vermaak me prima met een goed boek en tv kijken en ‘moet’ helemaal niets!…..ik vind het prima zo!

Zo’n laatste dag van het jaar staat in ‘weblogland’ meestal in het teken van terugblikken…..en laat ik daar nu ook eens een keertje geen zin in hebben ;-)
Ik ben momenteel niet zo bezig met wat al geweest is, het was gewoon een rustig jaartje waarin alles maar zo’n beetje voortkabbelde (helemaal prima!)…..eigenlijk ben ik al meer bezig met de komende maanden.
Laten we zeggen zo tot eind april…..want het gaat een super druk programma worden!
Allereerst (en waarschijnlijk ook alles overheersend!) is er de grote verbouwing op het werk…..1 april is de datum dat het af moet zijn……dat gaat waarschijnlijk wel lukken maar je moet niet vragen hoe: we bereiden ons nu al voor op het vele overwerken wat de komende 3 maanden gaat plaatsvinden; niet enkel door de weeks langer werken maar ook regelmatig in het weekend werken.
En dan tegen het eind van die overwerkperiode (als ik vermoedelijk helemaal gesloopt ben)…….
Het laatste weekend van maart 2 dagen naar het schaatsen in Thialf, met moeder, broertje, vriendin T en haar moeder.
Het eerste weekend van april (waarschijnlijk) vieren vriendin T en ik onze verjaardagen met het inmiddels traditionele dagje shoppen in een leuke stad en eten in een bijzonder (luxe) restaurant…..misschien wordt het Haarlem dit keer.
Ook met mijn moeder ga ik nog een weekendje weg, waarschijnlijk het laatste weekend van april. De bestemming staat al wel vast: Texel.
Tja en dan moet ik tussen alles door eigenlijk ook nog veel tijd zien te vinden om flink te gaan studeren voor mijn laatste examen…..zoals nu gepland moet dat voor mijn verjaardag (begin april) plaatsgevonden hebben…..maar ik houdt er in mijn achterhoofd al rekening mee dat dat wel eens niet kan gaan lukken en ik dus een uitstel van 3 maanden aan moet gaan vragen.
Kortom: een druk begin van het nieuwe jaar is wat mij te wachten staat! ;-)