De woorden van Babel – Andreu Carranza

1 week geleden….met broertje lekker uitwaaien op het strand!
(beetje laat maar eerder geen tijd gehad)

Een grote verbouwing in het bedrijf waar ik werk brengt niet alleen heel veel werk en chaos met zich mee…..maar omdat het ook nog eens een bedrijf is wat door het hele land (en daar buiten) bekend is en waar veel mensen hun dagje uit komen doorbrengen, dan brengt zo’n verbouwing ook veel belangstelling van de pers met zich mee!

En laat dat nou net 1 van de dingen zijn waar ik een gruwelijke hekel aan heb niet zo dol op ben, ik hoef niet zo nodig in de belangstelling te staan
Meestal weet ik wel te ontkomen aan zo’n filmploeg door ‘heel toevallig’ net even ergens anders iets te moeten doen. En bovendien zijn er collega’s die het wel leuk vinden en de taak graag op zich nemen.

Maar zo af en toe…..dan ontkom ik er toch echt niet aan, als je alleen in het atelier bent wanneer er zo’n verslaggever binnenkomt dan moet je wel he!
Dat was afgelopen vrijdag ook het geval: ik was als enige decorateur in het atelier toen iemand van de PR-afdeling met een verslaggever en fotograaf binnenkwam……of ik even een paar vragen wilde beantwoorden over het decoreren van zo’n maquette.
Terwijl ik mijn verhaal aan het houden was zag ik bijna continu de camera flitsen

Na mijn verhaal spraken ze nog even met een andere collega die inmiddels ook binnen gekomen was….gelukkig daar ben ik weer vanaf….
Ineens stond de fotograaf weer achter mij en vroeg of ik nog even voor hem op de ladder wilde klimmen!…..???? op de ladder klimmen????
Ik begreep niet gelijk wat hij wou, tot hij naar de trap wees die naast een maquette stond, of ik daar even op wou klimmen zodat ik boven het gebouw uitkwam met mijn hoofd en dan iets wilde schilderen……eeehhhh ja hoor.
Zo gezegd zo gedaan, en er werden weer tig foto’s gemaakt.

Vanmorgen bekeek ik mijn mail en zag ineens een mailtje met de mededeling: ‘Je staat vandaag op de voorpagina van de krant!’
Hhmmm….. nou fijn hoor! voorpagina nog wel!……jakkie! (eeehhh sorry mag ik natuurlijk niet zeggen: helemaal geweldig zulke publiciteit!)

Toen ik uit het werk kwam ben ik maar een krant gaan kopen (opdracht van mijn moeder haha die wilde de foto hebben)…….na een eerste blik op de voorpagina kon ik opgelucht ademhalen ;-) het bleek niet dé voorpagina te zijn (van het landelijke gedeelte van de krant) maar de voorpagina van het plaatselijke deel.
Het is een leuke foto hoor, maar toch…..voor mij hoeft het allemaal niet zo!

Vlak voor ik vanmiddag naar huis ging bekeek ik nog een keer mijn mail…..
Weer een mailtje van de PR-afdeling: ‘donderdag komt ’de regionale radio’ opnames maken, een inderview met de directeur en met iemand van het atelier, zou jij dat weer willen doen?’
Gelukkig stond er nog achter: ‘of iemand anders die aanwezig is’
We gaan voor die 2e optie!! Ik heb even rondgevraagd en benadrukt dat ik écht niet wilde doen, gelukkig waren er 2 vrijwilligers

En waar begin je zo’n eerste werkdag van het nieuwe jaar nu weer eens mee?
(Behalve een nieuwjaarsontbijt)

Er staan 2 pallets in het atelier, met daarop een hele hoge stapel, met daaromheen een laag zwart plastic…..
Als je het zwarte plastic verwijderd komt er een enorme stapel grote dozen tevoorschijn….
Als je zo’n grote doos openmaakt dan vind je daarin 4 kleine dozen…..
In elk van die kleine dozen zitten weer 6 nóg kleinere doosjes…..
Als je zo’n doosje vervolgens open maakt kun je er een kartonnen ‘vloertje’ uitschuiven met daarop een modelauto…..
Maar dan ben je er nog niet!!
Elke auto zit met 2 schroefjes vast op het ‘vloertje’…..
Als je die losgeschroefd hebt….
Dan  ben je er nog steeds niet…..
Er valt nog een stuk plastic vanaf wat de auto op zijn plek moest houden (doen die schroefjes dat niet dan?)…..
Ook zitten er nog 2 plastic stroken omheen die de deuren en motorkap dicht moeten houden, en ja natuurlijk deze strookjes moeten ook verwijderd worden…..
Maar dan heb je eindelijk 1 auto uitgepakt…….

Weet je wat?? We pakken er zo’n 800 stuks uit!!

Voor mij was er dit jaar geen vakantie tussen kerst en oud & nieuw, er moest gewoon gewerkt worden. Nu vind ik dit eigenlijk helemaal geen probleem, ik werk wel vaker door.
Meestal zijn die dagen lekker rustig en hangt er een heel ongedwongen sfeertje op het werk.
Dit jaar was er toch wel een verschil…..staan die laatste werkdagen van het jaar meestal in het teken van ‘een beetje afbouwen’ en niet zoveel meer doen, vaak ook wat eerder naar huis gaan…..
Dit keer hadden we zelfs op de allerlaatste werkdag van het jaar het gevoel te weinig tijd te hebben voor alle dingen die we nog wilden (moesten) doen! We hadden het gewoon ontzettend druk!! toen het tijd was om naar huis te gaan wierpen we nog een blik achterom het atelier in met een gevoel van: t moet zo maar….maar eigenlijk had ik nog….en ook nog….

Dit jaar heb ik eigenlijk helemaal geen zin om vanalles te gaan ondernemen met de jaarwisseling, of om ergens naar toe te gaan…..ik heb dan ook besloten dit niet (met tegenzin) te gaan doen……ik blijf lekker thuis, maak iets lekkers voor mezelf, trek het flesje wijn van de kerstverloting open, vermaak me prima met een goed boek en tv kijken en ‘moet’ helemaal niets!…..ik vind het prima zo!

Zo’n laatste dag van het jaar staat in ‘weblogland’ meestal in het teken van terugblikken…..en laat ik daar nu ook eens een keertje geen zin in hebben
Ik ben momenteel niet zo bezig met wat al geweest is, het was gewoon een rustig jaartje waarin alles maar zo’n beetje voortkabbelde (helemaal prima!)…..eigenlijk ben ik al meer bezig met de komende maanden.
Laten we zeggen zo tot eind april…..want het gaat een super druk programma worden!
Allereerst (en waarschijnlijk ook alles overheersend!) is er de grote verbouwing op het werk…..1 april is de datum dat het af moet zijn……dat gaat waarschijnlijk wel lukken maar je moet niet vragen hoe: we bereiden ons nu al voor op het vele overwerken wat de komende 3 maanden gaat plaatsvinden; niet enkel door de weeks langer werken maar ook regelmatig in het weekend werken.
En dan tegen het eind van die overwerkperiode (als ik vermoedelijk helemaal gesloopt ben)…….
Het laatste weekend van maart 2 dagen naar het schaatsen in Thialf, met moeder, broertje, vriendin T en haar moeder.
Het eerste weekend van april (waarschijnlijk) vieren vriendin T en ik onze verjaardagen met het inmiddels traditionele dagje shoppen in een leuke stad en eten in een bijzonder (luxe) restaurant…..misschien wordt het Haarlem dit keer.
Ook met mijn moeder ga ik nog een weekendje weg, waarschijnlijk het laatste weekend van april. De bestemming staat al wel vast: Texel.
Tja en dan moet ik tussen alles door eigenlijk ook nog veel tijd zien te vinden om flink te gaan studeren voor mijn laatste examen…..zoals nu gepland moet dat voor mijn verjaardag (begin april) plaatsgevonden hebben…..maar ik houdt er in mijn achterhoofd al rekening mee dat dat wel eens niet kan gaan lukken en ik dus een uitstel van 3 maanden aan moet gaan vragen.
Kortom: een druk begin van het nieuwe jaar is wat mij te wachten staat!

Vanmiddag was het weer tijd voor de jaarlijkse kerstborrel op eht werk…..
Een gezellig samenzijn, met dit keer wel hele lekkere tapas-achtige-hapjes.
Ook werd het kerstpakket uitgedeeld…..eeehhhh de kersttas bedoel ik
Want dit jaar bestond het nl uit een tas:

Gevuld met oer-Hollandse producten….wel erg toepasselijk bij zo’n oer-Hollands bedrijf!

Hoe het er op dit moment voor staat met de verbouwing van dat oer-Hollandse bedrijf??
Nou dus ongeveer zo: (met nog maar 3 maanden te gaan voor de grote (her)opening!!…..)

Tijdens de kerstborrel was er ook een verloting van de gekregen relatiegeschenken.
Mijn ‘prijs’ was een heerlijke fles witte wijn en een blik met kruidnootjes die me verdacht bekend voorkwam, deed me veel denken aan een gekregen sinterklaasgeschenk….
En binnen een paar tellen had ik er ook nog een fles champagne bij!!
Dat was het cadeau wat B gewonnen had en die hij spontaan aan mij doneerde!
Op mijn beurt heb ik mjn kruidnootjes weer aan een andere collega gegeven die ze blijkbaar nog steeds niet zat was

Vanmorgen tijdens het schrijven van een berg kerstkaartjes kwamen er ineens allemaal ‘buzzers’ en msn-berichtjes op mijn computerscherm…..
Vriendinnetje L zat achter de computer en had mij een hele belangrijke vraag te stellen.
Omdat ze nog niet zo heel goed kan schrijven (veel moeilijke woorden in haar vraag!) werd het gesprek via de webcam gevoerd….
Nouja deels dan: de webcam via haar kant en ik typte mijn antwoorden gewoon.

Haar vraag was: “Meissie weet je, ik heb een hele belangrijke vraag….de vraag die ik jou wil stellen is….. meissie, weet je, ik ga op school trakteren omdat ik jarig ben en ik wil dan een bootje om een zakje chips maken….meissie, weet jij hoe je dat moet maken??”

Terwijl ik druk aan het nadenken was over haar vraag kwam ook broertje K in beeld, die wou mij natuurlijk ook vanalles vertellen….heel interessant die webcam!
Ineens tussen alles door riep hij: “ik wil wel naar meissie toe!……..ik wil nu wel naar meissie toe gaan!……mama, papa, ik wil nu naar meissie toe gaan!!……ik wil echt heel graag naar meissie toe gaan nu!!!”
Zo ontzettend schattig en vooral heel lief!!……dan smelt je toch meteen als je zoiets helemaal spontaan hoort roepen!!
(enne van mij mag hij komen hoor….nu meteen!!)

Tweede kerstdag is het zo ver, dan wordt mijn kleine vriendinnetje L alweer 7 jaar!
De hoogste tijd dus om een over een cadeautje na te gaan denken….
Ik had wel een ideetje, maar het leek me wijs om het eens even bij haar moeder T te checken of dit iets was wat L leuk zou vinden.
Mijn idee was: oorbelletjes, en dan echt mooie zilveren oorbelletjes…..het leek me wel een speciaal cadeautje wat ik graag aan haar zou geven.

Op mijn vraag of L nog wensen over had zo vlak na sinterklaas vertelde T dat L van opa en oma een karaoke-set zou krijgen…..
Goh dát is wel heel toevallig, die had ik een paar dagen eerder in een reclamefolder zien staan en had toen nog gedacht dat het vast iets was wat L geweldig zou vinden!
T dacht dus dat een extra karaoke-cd wel in de smaak zou vallen bij L, maar ja waar die dan te vinden zouden zijn?? Dat liet ze aan mijn fantasie over.

Ik bracht mijn eigen idee ook nog even naar voren: oorbelletjes, zou ik L daar blij mee maken??
T riep dat ze daar zelf helemaal niet aan gedacht had maar dat L die héél graag wil hebben, en dan vooral ‘zilveren knopjes met iets er aan hangend’….of ik een beetje snapte wat ze bedoelde?
Ja hoor ik geloof het wel…..

Dus ben ik op zoek gegaan naar ‘zilveren knopjes met iets eraan hangend’ …..niet al te lange hangers want dat vind ik zelf niet mooi bij zo’n klein (ja want dat is ze toch nog wel een beetje) meisje, maar gewoon hele kleine schattige hangertjes!
En ik heb iets gevonden:

Welke zou L het mooiste vinden???

Al een tijd ‘plundert’ B regelmatig mijn boekenkast, zogauw hij niets meer heeft te lezen dan vraagt hij mij om een boek uit mijn kast voor hem uit te zoeken.

Maar nu ineens kwam hij met 2 boeken aanzetten die ik écht moest gaan lezen!
Het leuke was dat het schrijvers betrof waar ik nog nooit iets van gelezen had, dus ik was echt nieuwsgierig naar wat hij nu voor mij uitgezocht had
Heel leuk dat het nu eens andersom is!
Het eerste boek heb ik hier op mijn log al beschreven: voltreffer van Lee Child.

Het tweede boek is ‘Het franciscus komplot’ van Dean R Koontz…..
Zonder de achterflap te lezen begon ik aan het boek, dus ook zonder een idee te hebben waar het over zou gaan. B had enkel gezegd dat het een wonderlijk verhaal was.
Het begin viel me eerlijk gezegd een beetje tegen, het leken een stuk of 3 losse verhalen te zijn waarvan het onderliggende verband me absoluut nog niet duidelijk was….toch maar even de achterflap gelezen….en toen werd het verband me duidelijk.
En even later zat ik ook helemaal in het verhaal, wonderlijk is het zeker, maar niet op een vervelende manier (ik hou niet zo heel erg van ongeloofwaardige of science fiction achtige verhalen)…het is juist een heel boeiend verhaal waar je absoluut meer van wilt lezen!
Mijn hele planning voor vandaag is dan ook bijna in t honderd gelopen …..op wat kleine klusjes tussendoor na, heb ik bijna de hele tijd zitten lezen! Ik was toch echt van plan om nu weer eens serieus aan de slag te gaan met mijn studie, maar dat is uitgesteld naar morgen vrees ik!
B je wordt bedankt!! :-s 
Als je van Steven King-achtige verhalen houdt dan is dit boek ook zeker een aanrader!!

Het franciscus komplot – Dean R Koontz

Het was een golden retriever, zo te zien een rashond. Een reu. Het dier kon weinig ouder dan een jaar zijn, want ondanks zijn volwassen afmetingen maakt het een speelse indruk.

Uit een overheidslaboratorium dat zo sinister en geheim is dat zelfs de naam ervan niet mag worden gefluisterd, ontsnappen twee dieren. Het ene is moordzuchtig en het andere beminnelijk, maar beide zijn niet meer wat ze eens waren. Voor de meedogenloze wetenschappers zijn ze het resultaat van genetische manipulatie… Voor de mensen die ze tegenkomen kunnen ze onheil of een ontroerende liefdeservaring betekenen… Maar niemand ontkomt aan een onafwendbare confrontatie…