Een klein berichtje gister in de krant en een lekker zonnetje vanmorgen deden mij besluiten om mijn (spannende) boek aan de kant te leggen en een wandeling te gaan maken!
Iets waarvan ik zeker geen spijt kreeg, want er was geen woord teveel geschreven in de krant, alles stond inderdaad volop in bloei in het Heempark.

  
Het Heempark is een landschapstuin waar zoveel mogelijk planten getoond worden die van oorsprong in deze streken voorkomen.
Het is ook een park waar regelmatig excursies georganiseerd worden, tijdens een wandeling met een gids wordt er dan vanalles verteld over de planten en de dieren in het park.
Nu was er geen excursie maar wel hingen er aan veel bomen een briefje waar op te lezen was wat voor boom (of struik) het was, erg leuke extra informatie.
 
Ach of ik de bomen en bloemen nu kan benoemen of niet, ik geniet toch wel van al dat moois!
Maar om eerlijk te zijn moet ik toch van veel bloemen de naam wel schuldig blijven hoor

      
En als je dan zo op al die bloemen aan het letten bent dan vallen je ineens ook de insecten op die op de bloemen en blaadjes zitten, twee mooie exemplaren poseerden braaf voor de camera

Het was heerlijk rustig in het Heempark, bijna geen andere mensen, en de mensen die er liepen hadden allemaal een camera bij zich en er werden heel wat plaatjes geschoten van al die mooie bloemen!

Dankzij de briefjes aan de takken van sommige bomen werd je ook op dingen gewezen die je anders al snel over het hoofd gezien zou hebben…..

Een stukje verder gaat het rietlandschap over in een stukje bos, hier hing ineens weer een briefje aan een boomtak, waarop viel te lezen dat het hier om een vlier gaat.
Maar dat was niet wat mijn aandacht trok….dat waren meer de ‘vreemde’ dingen op de tak!

Het was echt genieten van de stilte….nouja ik hoorde wel een heel koor van vogels er vrolijk op los fluiten….maar verder niets…..helemaal niets…..ok. vooruit dan: een enkele kikker liet zich ook nog even horen
Maar verder was het heerlijk rustig….en dat midden in (nouja aan de rand van dan) de stad.

In deze tijd van het jaar zijn er natuurlijk ook jonge dieren te bewonderen……ik ontdekte eerst een meerkoet op haar nest en even later een stelletje met 3 jongen.

In het Heempark heb ik altijd een vast bankje waar ik even een pauze neem, maar nu was dit bankje nogal vies en groen….daarom ben ik maar gewoon verder gelopen.
Even verderop was wel een mooi schoon bankje, en ach ook op dit plekje was het erg mooi!

Er was zelfs een heel mooi blauw vlindertje wat geduldig voor me bleef poseren….

Later nam ik, eigenlijk zonder heel goed te kijken, een foto van hele schattige geel met rode bloemetjes…..pas toen ik de foto thuis op de computer zag ontdekte ik iets wat ik ter plekke totaal gemist had…….rupsen!

Nog een paar mooie plaatjes en dan zit de wandeling door die schitterende bloemenzee er al weer op!

Bloemenzee is a post from ietsovermij.web-log.nl.

‘s Ochtends namen we de trein naar Amsterdam Zuid, we gingen naar de tentoonstelling:
‘Gunther von Hagens’ body worlds & the story of the heart’.
Voor broertje natuurlijk super interessant om te zien hoe alle spieren e.d er nu precies uitzien (hij is fysio) maar voor mij niet minder.
Er werd hele duidelijke uitleg gegeven bij alles wat getoond werd. Welke spieren en organen getoond werden en zowel gezonde als zieke organen.
Erg bijzonder vonden wij de eerste weken van een zwangerschap die getoond werden, ongelooflijk hoe snel er al een helemaal compleet mensje zichtbaar is in de baarmoeder!
Ook zag ik nu de spieren, rugwervels en zenuwen die mij zo vaak plagen :-s

Na deze tentoonstelling gingen we naar het centrum van Amsterdam.
Daar hebben we eerst even gelunched en daarna was het tijd om te shoppen. Eerst gewoon even door de Kalverstraat maar al snel liepen we over de bloemenmarkt (tot mijn grote verbazing was broertje hier nog nooit geweest!) richting de ‘negen straatjes’.
Dit is een gebied met, zoals de naam al zegt, negen kleine straatjes die tussen de bekende grachten liggen. In deze straatjes zitten allemaal leuke en aparte winkeltjes en boetiekjes, een gebied wat tegenwoordig helemaal hip is.
Ontzettend leuk om daar eens rond te kijken en broertje heeft er ook nog een paar hele bijzondere t-shirts gescoord

We sloten de dag af met heerlijke tapas en daarna nog een swirl op het station….
Toen vertrokken we beide in een andere richting, ik naar Den Haag en broertje naar Heerenveen…..

Amsterdam is a post from ietsovermij.web-log.nl.

Als gevolg van een ongeval tijdens het paragliding moet Philippe, een rijke aristocraat, op zoek naar iemand om hem te helpen in het huis. Hij neemt Driss in dienst, een jongere uit de voorsteden die net uit de gevangenis komt. Kortom, de minst geschikte persoon voor de job. Samen zullen ze een middenweg moeten vinden tussen Vivaldi en Earth Wind and Fire, tussen het kostuum en het trainingspak…

Intouchables is a post from ietsovermij.web-log.nl.

Wat de kids verder bezig hielt dit weekend waren natuurlijk de cadeautjes voor moederdag die zij op school gemaakt hadden.
L (7 jaar) wist te vertellen dat ze vrijdag wel een hele grote tas mee naar school moest hebben, op mama haar vraag waarom dan antwoordde ze zonder blikken of blozen dat het was om haar weektaak mee naar huis te nemen en misschien regent het dan wel en dat wordt hij nat…..daarna fluisterde ze tegen mij dat het was omdat mama het mooie inpakpapier van het cadeautje niet mocht zien!
Toen ze uit school kwamen vergat K (4 jaar) al zijn voornemens om het cadeautje te verstoppen en riep vrolijk: “alsjeblieft mama, je cadeautje! ik ga het nu aan jou geven!”
We hebben hem er toch van weten te overtuigen dat het wel zo leuk was om te wachten tot zondag.
Eenmaal thuis werden de cadeautjes goed verstopt (in de rommella, want daar kijkt mama toch niet in!) en L ging zelfs nog een stapje verder: er kwam een zelfgeschreven briefje op haar deur te hangen: ‘verboode voor moers’….kortom mama mocht niet meer binnen komen!
Het plan van aanpak veranderde voortdurend, de ene keer werd het cadeautje op bed gegeven, de andere keer werd het verstopt, of misschien was het toch leuker om het op mama haar bordje te leggen bij het ontbijt?!
Uiteindelijk wou L mama vanmorgen wakkermaken en dan het cadeautje gelijk gaan geven.
Het was een ontzettend lieve brief in de vorm van een schilderijtje, een brief waarin ze geschreven had dat mama de allerliefste van het heelal was en ze noemde alle dingen op die mama volgens haar heel goed kon. Heel schattig was dat ze vond dat mama zo goed met haar kleine broertje R om kon gaan , maar ook moeilijke woorden als dat mama goed feestjes kan organiseren ontweek ze niet! (wel in een lekker eigen taaltje opgeschreven….heerlijk zoiets!)
K had besloten om het cadeautje beneden heel goed te gaan verstoppen zodat mama moest zoeken. Toen mama beneden kwam zat hij met een stralend gezicht op de bank en riep meteen: “mama, jij moet zoeken! Het cadeautje ligt NIET onder de bank!”
Dus T overal gaan zoeken, behalve onder de bank, want daar zou het toch niet liggen…..
Na een tijdje duurde het K toch te lang: “mama je moet nog onder de bank kijken!”…..en hup hij dook zelf onder de bank om het cadeautje tevoorschijn te toveren
Van K kreeg mama een fotolijstje wat hij zelf beschilderd en versierd had met glimmende steentjes.
T was natuurlijk ontzettend blij met zulke mooie cadeautjes!!

cadeautjes voor mama is a post from ietsovermij.web-log.nl.

Want heel toevallig hadden wij voor deze dag een huifkartocht met ‘Jan Plezier’ gereserveerd…..en hé in zo’n huifkar zit je droog, dus ons uitstapje kon gewoon doorgaan!

(de foto hierboven is van internet geplukt, zulk stralend weer hadden wij dus niet)
Een blik op buienradar leerde ons dat de regen wel steeds minder zou worden en tegen een uur of 1 zou het waarschijnlijk wel droog zijn.
We besloten om gelijk te vertrekken zodat we ‘s ochtends nog even wat in het dorpje rond konden kijken.
Dat bleek een goed plan te zijn want er waren hele leuke (wel toeristisch hoor) winkeltjes, met leuke hebbedingetjes.
Na een heerlijke lunch was het dan tijd om de huifkar op te zoeken.
De Jan plezier maakt al huifkartochten sinds 1928 en het is eigenlijk gewoon iets wat je een keer gedaan moet hebben als je op Texel bent, vooral ook omdat er op een hele leuke manier veel wordt verteld over de natuurgebieden waar je doorheen komt.
Ik was heel blij dat ik ‘s ochtends even een extra trui gekocht had, omdat ik vermoedde dat het best koud zou zijn op die huifkar, want nu durfden mijn moeder en ik het als enigen aan om helemaal voorin de kar te gaan zitten.

  
Zoals de eigenaar ons vertelde: het koudste plekje omdat we een groot stuk pal tegen de wind in moesten, máár wel het plekje met het mooiste uitzicht, de rest zou niet veel zien doordat de zijkanten dichtgemaakt waren en er veel druppels op de plastic raampjes zaten.

We maakten een tocht door 3 natuurgebieden: ‘de Nederlanden’, ‘de Muy’ en ‘de Slufter’.
Het is een afwisselende rit door bossen, over heide, duinen en strand.  Waarbij uitgebreid de tijd is om te genieten van het mooie duingebied met de vele planten en dieren (vooral vogels).
Mijn moeder en ik kregen vaak een extra uitleg over dingen of werden op bijzonderheden gewezen omdat we voorin zaten, en helemaal toen hij mij zag speuren naar allerlei vogels.
Tja met een pake (opa voor de niet-Friezen) die mij geduldig alle vogelnamen geleerd heeft kan ik gewoon niet anders dan kijken wat voor vogels er rondlopen en vliegen.
Ik ben dan ook de enige (samen met de eigenaar) die de kiekendief gezien heeft!

Het was echt een hele mooie rit, en ondanks de kou hadden mijn moeder en ik absoluut geen spijt van ons plekje voorin!!

Het duurde ‘s avonds even voor we weer opgewarmd waren….maar we hebben genoten!
En dat is het belangrijkste.
Blijft er nog 1 dagje Texel over….maar die bewaar ik voor de volgende keer!
(want inmiddels heb ik serieuze neigingen om de computer het raam uit te gooien!! :-s….ik had hele leuke slideshows gemaakt in photo.bucket, maar om de een of andere vage reden krijg ik die hier met geen mogelijkheid geplaatst  …gggrrrrrr …..)

Texel deel 2 is a post from ietsovermij.web-log.nl.

Eenmaal op Texel hebben we gelijk fietsen gehuurd, onze tassen achterop gebonden en zijn op weg gegaan naar ons hotel in Den Hoorn, een tochtje van een kleine 5 km.

We logeerden in een stolpboerderij, wat een heel leuk en vooral gemoedelijk hotel bleek te zijn.

Tassen daar achter gelaten en hup meteen weer op de fiets! We wilden wat van het eiland zien.
We zijn eerst naar Den Burg gefietst, en hebben daar even lekker gewinkeld en op een terasje gezeten om te lunchen. Een heerlijke verassing dat we zomaar in het zonnetje op het teras konden zitten, dat hadden we toch niet verwacht bij al die trieste weersvoorspellingen!

We zijn verder via verschillende dorpjes gefietst, als de Waal, Oosterend en Oudeschild.
Van daaruit zijn we via de zeedijk terug richting Den Hoorn gefietst……en dat was een flinke trap! Want we moesten pal tegen de harde wind in.

Dus zochten we zo af en toe even een excuus om uit te rusten……even lammetjes kijken op de dijk…..

En natuurlijk klommen we ook even de dijk over om een kijkje bij de zee te nemen!

We zagen een bordje staan wat ons de weg wees naar Den Burg…….goed idee!
Daar zijn we nog even weer op het gezellige dorpsplein op het teras gaan zitten en we vonden dat we na deze fietstocht wel een lekker echt Texels biertje verdiend hadden…..proost!

Eenmaal terug in het hotel ontdekte ik dat ik zelfs helemaal verbrand was op mijn gezicht….tja zon en wind tegelijk he dan wil dat wel!
De volgende dag kozen we voor een heel ander voertuig om ook een heel ander gedeelte van het eiland te verkennen…..maar dat vertel ik in een volgend logje!

Texel is a post from ietsovermij.web-log.nl.

Opruimen en herinneringen is a post from ietsovermij.web-log.nl.

gezond tussendoortje is a post from ietsovermij.web-log.nl.

Het negende schrift van Maya – Isabel Allende
‘Vertel me wat je wilt, met dit woeste leven, met dit kostbare leven, want je leeft maar één keer.’
De negentienjarige Maya is op weg naar Chiloé, een eiland in het zuiden van Chili. De ogenschijnlijke rust van deze geïsoleerde plek steekt schril af tegen het harde straatleven van Las Vegas met zijn drugs en geweld dat Maya gewend is. Haar oma heeft haar naar Chiloé gestuurd en Maya een schrift meegegeven waarin ze haar dagboek kan bijhouden. Zo kan ze erachter komen wat zij nu echt wil met haar leven. Op Chiloé woont Maya bij Manuel Arias, een oudere, stugge antropoloog die bezig is een boek te schrijven over de mythologie van het Chileense eiland. Ook hij worstelt met zijn verleden.

Isabel Allende heeft een aangrijpend verhaal geschreven over een jonge vrouw die de waarde van het leven opnieuw ontdekt. Met een groot inlevingsvermogen beschrijft ze de mensen om Maya heen: haar liefdevolle grootouders, haar verslaafde Las Vegas-maatje Freddy, haar geliefde Daniel, de norse Manuel Arias en de bewoners van het eiland, die haar leren luisteren naar de stem van de natuur.

Het negende schrift van Maya is een roman over een jonge vrouw met een sterke overlevingsdrang, een onmiskenbaar Allende-verhaal: ontroerend, spannend en met warme humor.

‘Maya heeft mij meer doen lijden dan enig ander van mijn personages. In sommige scènes had ik haar het liefst een draai om de oren willen geven, in andere had ik haar wel in mijn armen willen nemen om haar te beschermen tegen de wereld en haar eigen verwarde hart.’ – Isabel Allende

Het negende schrift van Maya is a post from ietsovermij.web-log.nl.

De volgende ochtend waren we beide al vroeg op en na een heerlijk ontbijtje besloten we om een wandeling te gaan maken door de Haarlemse hofjes.
Er bestaan van oorsprong 3 soorten hofjes: kerkelijke hofjes, stichtingshofjes en gildehofjes. De eerste kerkelijke hofjes ontstonden al in de 12e eeuw, toen nog voor de begijnen van de kerk, later werden er door de kerkraden ook hofjes gesticht voor de armen omdat men zich vanuit religieus oogpunt verplicht voelde te helpen.
Rijkere families stichtten in de 17e en 18e eeuw hofjes om hun familienaam te laten voortbestaan in de naam van het hofje. Deze hofjes werden veelal beheerd door een daartoe in het leven geroepen stichting. Ook door de gilden werden hofjes gesticht.
De hofjes waren vooral bestemd voor weduwen en arme ongehuwde vrouwen, omdat de praktijk leerde dat mannen slecht een huishouding konden voeren werden deze ondergebracht in oudemannenhuizen (zoals bijvoorbeeld het gebouw wat nu het Frans Halsmuseum is).

Het eerste hofje is het hofje van Oorschot, dit werd in 1769 gebouwd uit de nalatenschap van Wouterus van Oorschot. Het hofje bestaat uit een hoofdgebouw met twee zijvleugels.

Het Luthers hofje:

Aan de andere kant van de kerk vinden we al het volgende hofje, het Frans Loenenhofje.
Om voor een huisje in aanmerking te kunnen komen moet men minimaal 50 jaar oud zijn en in Haarlem geboren zijn of hier tenminste 6 jaar gewoond hebben.

Het volgende hofje is het Prinsenhof, dit is eigenlijk de oude kruidentuin van een voormalig klooster. In deze kruidentuin staat 1 van de mooiste bomen van Haarlem, de treurbeuk.
Achter in de tuin staat een vredestempeltje, gebouwd in 1648 naar aanleiding van de vrede van Münster.  Ook staat er een beeld van Laurens Jansz Coster, volgens de Haarlemmers de uitvinder van de boekdrukkunst.

Het volgende hofje hadden we zonder routebeschrijving nooit gevonden, het zit verstopt in een heel smal en onooglijk steegje waar we normaal nooit ingelopen zouden zijn.
Het Bruiningshofje, dit hofje is in 1610 ontstaan en heeft geen regentenkamer omdat dit hofje een familieaangelegenheid was. Het hofje is heel klein er zijn slechts 4 woningen.

In de route lezen we: “u gaat de Tuchthuisstraat in en op nummer 8 vindt u het Brouwershofje.”
We worden erg nieuwsgierig als we daar een ‘doodnormale voordeur’ zien, mogen we daar echt zo maar naar binnen stappen??….ja dus!
Dit hofje is gesticht door het gilde voor de arme brouwersmeiden die na jaren hard werken een plek nodig hadden om te wonen.

En weer zo’n cryptische omschrijving: “u komt op het Nieuwe kerkplein en opent de deur bij het rode nummer 11″…..wij werden nieuwsgierig!
Toen we het plein op liepen werden we trouwens ineens verrast door gezang vanuit de kerk, dit gaf alles toch wel een extra mooi sfeertje vonden wij, heel toepasselijk.
We kwamen nu in het Proveniershof, op deze plek was vroeger het vrouwenklooster St. Michael gevestigd. Na de hervorming werd het pand gegeven aan de schutterij van St. Joris. Het pand werd in 1591 afgebroken en vervangen door een nieuw doelengebouw. De voormalige kloosterhof werd gebruikt als schietterrein. Daarna is het pand nog even een herberg geweest.
Het bijzondere aan dit hofje is dat het niet zoals andere hofjes bedoeld was voor de armen, men betaalde hier geld om er te mogen wonen, vandaar ook de naam Proveniershof. een provenier was iemand die zich inkocht in een huis.

We lopen vervolgens door de Korte Houtstraat, dit smalle straatje is één van de groenste straatjes van Haarlem.
En als je de motor en die fietsen even wegdacht was het alsof je 100 jaar teruggegaan was in de tijd.
T en ik vonden het daar helemaal geweldig, je mag ons daar wel een huisje doen!!

Als laatste kwamen we bij het Hofje van Loo:

Dit was een hele leuke afsluiting van ons ‘verjaardagscadeau’…..zo zie je toch hele speciale en vooral mooie plekjes van de stad die je tijdens een dagje shoppen totaal over het hoofd ziet!
Wij hebben genoten van ons weekend…..en denken stiekum alweer na over een bestemming voor volgend jaar! ….. (hebben jullie nog suggesties??)

Haarlem deel 2 is a post from ietsovermij.web-log.nl.