Een grote verbouwing in het bedrijf waar ik werk brengt niet alleen heel veel werk en chaos met zich mee…..maar omdat het ook nog eens een bedrijf is wat door het hele land (en daar buiten) bekend is en waar veel mensen hun dagje uit komen doorbrengen, dan brengt zo’n verbouwing ook veel belangstelling van de pers met zich mee!

En laat dat nou net 1 van de dingen zijn waar ik een gruwelijke hekel aan heb niet zo dol op ben, ik hoef niet zo nodig in de belangstelling te staan
Meestal weet ik wel te ontkomen aan zo’n filmploeg door ‘heel toevallig’ net even ergens anders iets te moeten doen. En bovendien zijn er collega’s die het wel leuk vinden en de taak graag op zich nemen.

Maar zo af en toe…..dan ontkom ik er toch echt niet aan, als je alleen in het atelier bent wanneer er zo’n verslaggever binnenkomt dan moet je wel he!
Dat was afgelopen vrijdag ook het geval: ik was als enige decorateur in het atelier toen iemand van de PR-afdeling met een verslaggever en fotograaf binnenkwam……of ik even een paar vragen wilde beantwoorden over het decoreren van zo’n maquette.
Terwijl ik mijn verhaal aan het houden was zag ik bijna continu de camera flitsen

Na mijn verhaal spraken ze nog even met een andere collega die inmiddels ook binnen gekomen was….gelukkig daar ben ik weer vanaf….
Ineens stond de fotograaf weer achter mij en vroeg of ik nog even voor hem op de ladder wilde klimmen!…..???? op de ladder klimmen????
Ik begreep niet gelijk wat hij wou, tot hij naar de trap wees die naast een maquette stond, of ik daar even op wou klimmen zodat ik boven het gebouw uitkwam met mijn hoofd en dan iets wilde schilderen……eeehhhh ja hoor.
Zo gezegd zo gedaan, en er werden weer tig foto’s gemaakt.

Vanmorgen bekeek ik mijn mail en zag ineens een mailtje met de mededeling: ‘Je staat vandaag op de voorpagina van de krant!’
Hhmmm….. nou fijn hoor! voorpagina nog wel!……jakkie! (eeehhh sorry mag ik natuurlijk niet zeggen: helemaal geweldig zulke publiciteit!)

Toen ik uit het werk kwam ben ik maar een krant gaan kopen (opdracht van mijn moeder haha die wilde de foto hebben)…….na een eerste blik op de voorpagina kon ik opgelucht ademhalen ;-) het bleek niet dé voorpagina te zijn (van het landelijke gedeelte van de krant) maar de voorpagina van het plaatselijke deel.
Het is een leuke foto hoor, maar toch…..voor mij hoeft het allemaal niet zo!

Vlak voor ik vanmiddag naar huis ging bekeek ik nog een keer mijn mail…..
Weer een mailtje van de PR-afdeling: ‘donderdag komt ’de regionale radio’ opnames maken, een inderview met de directeur en met iemand van het atelier, zou jij dat weer willen doen?’
Gelukkig stond er nog achter: ‘of iemand anders die aanwezig is’
We gaan voor die 2e optie!! Ik heb even rondgevraagd en benadrukt dat ik écht niet wilde doen, gelukkig waren er 2 vrijwilligers